دو توصیه
دو توصیه
ضمن تبریک به زوجهای جوان و متولیان این نشست نیکو و به یادماندنی، مطلب کوتاهی را با شما در میان میگذارم. آدمی در زندگی سه مرحله را طی میکند اولی تولد دومی ازدواج و در نهایت مرگ است. شما جوانان عزیز در مرحلهی دوم زندگی خود قرار دارید. اگر تاکنون در خانواده و جمع آشنایان و دوستان خود بودهاید اما اینک یک خانوادهی دیگری بر شما افزوده شده و آن خانوادهی همسرتان است. خوشبختی شما در گرو پاسداشت و توجه به خانوادهی جدید است. به دامادها توصیه میکنم هوای پدر و مادر همسرتان را داشته باشید. آنها دسته گلی را به شما سپردهاند تا او را سعادتمند کنید. از نوعروسان هم میخواهم خانوادهی همسر خود خصوصا پدر و مادرش را مهر و محبت کنید. تداوم حیات اجتماعی شما به توجه طرف مقابل وابسته است.
نکتهی دوم این که هم پسران و هم دختران باید چشم و گوش خود را بر هر فردی که پیش از این به آنها توجه داشتهاند، ببندند. یعنی بعد از توجه به خانوادهی همسر باید محبت خود را متوجه همسرتان کنید. با یادآوری این نکته که هیچ فردی کامل نیست و انسانها دارای نقص هستند. بنابر این وقتی در مراسم عقد بله گفتهاید بر پیمان خود باقی بمانید. شما یک بله در روز ازل به خدای خود گفتهاید و یک بله هم هنگام عقد به شریک زندگی خود. این دو بله را پاس بدارید. یعنی هم به خدای خود توکل کنید و از او مدد بخواهید و هم به همسر خود توجه کنید و چشم خود را از دیگران بشویید و ببندید. به صراحت میگویم شما باید در مورد دوستان دورهی مجردی خود تجدیدنظر کنید خصوصا کسانی که شما را نسبت به همسرتان دلسرد و دلزده میکنند.
دامادهای محترم شاید همسرتان آن گونه که شما میخواهید نتواند غذای لذیدی برایتان فراهم کند. به او مهلت دهید تا دستپختش خوب شود. نوعروسان گرامی شاید همسر شما توان تهیهی تمام لوازم و اقلام مورد نیاز شما را نداشته باشد. شکیبا باشید و به او فرصت دهید. او را با دیگران مقایسه نکنید. مشکلات زندگی و کمبودهایش همیشه هست باید با آنها کنار بیایید.