سکوت**
سکوت
مایستر اکهارت می گوید: شبیه ترین چیز به خدا سکوت است. چون در سکوت معانی بسیاری نهفته است. انسان در اثر سکوت است که درونش به جوشش در می آید و حقایقی را درک می کند.
انصتوا را گوش کن خاموش باش چون زبان حق نگشتی گوش باش(مثنوی 2/3456)
پیامبران و عارفان در سکوت به دریافت وحی و الهام نائل می شوند. انسان وقتی ساکت می شود، بهتر پیام فرد مقابل را دریافت می کند. نگاه ها و اشارت ها در سکوت معنای زلال تری را به دست می آورند. اقتضای مطالعه سکوت است. سکوت دعوت به وحدت است چرا که گفته ها در عالم کثرت رخ می دهد.
ای خدا جان را تو بنما آن مقام که در او بی حرف می روید کلام(مثنوی 1/3097)
خاموش کن زحرف و سخن بی حروف گوی چون ناطقه ملائکه بر سقف لاجوردی(دیوان شمس/ غزل 870)
در تنهایی است که سکوت معنا پیدا می کند. در حقیقت ارزش تنهایی به ساکت بودن همه چیز است. شاعران در سکوت به سرودن شعر می پردازند. دانشمندان در سکوت به اندیشه ورزی همت می گمارند. در سکوت شب است که عبادت بی ریا شکل می گیرد. حتی این که غربیان به مناسبت مرگ کسی لحظه ای سکوت می کنند یعنی فرد سراغ خود را می گیرد.