نکته نیکو(11)

 غرور علمی

      اتامرون الناس بالبر و تنسون انفسکم و انتم تتلون الکتاب افلاتعقلون(بقره/44)

    شأن نزول آیه در باره ی دانشمندان یهود است که پیش از بعثت پیامبر اسلام(ص) مردم را به ایمان دعوت نموده و بشارت ظهور حضرتش را می دادند اما هنگام بعثت خود ایمان نیاوردند. در مجمع البیان آمده است بعضی از علمای یهود به بستگان خود که اسلام آورده بودند توصیه می کردند که مسلمان بمانند ولی خودشان اسلام نیاوردند(ج1 ص 215)

       پر مسلم است که خطاب آیه کلی و متوجه تمام انسان هاست. و به ضعف خردورزانی اشاره دارد که دیگران را به امور نیک دعوت و خود از آن فاصله دارند. و دچار نوعی خود فراموشی می شوند. این امر هم ناشی از غرور علمی و خودپسندی است. بنابراین نباید به خطاب خاص آیه اکتفا نمود و خود را از آن بری داشت.

      حضرت علی(ع) همواره می فرمود: سوگند به خدا که من شما را به کاری دعوت نمی کنم مگر این که خودم پیشگام باشم و از امری باز نمی دارم مگر آن که قبل از شما آن را ترک کرده باشم. و در کلامی دیگر خطاب به پیشوایان و عالمان دین فرمود: هر کس خود را امام دیگران قرار داد قبل از آموزش دیگران باید به تعلیم خود همت گمارد.(تفسیر نورج1 ص 118)

         نکته و پیام آیه و روایت این است که از سخنرانی زیاد بپرهیزید و بر عمل و رفتار نیک خود بیافزایید.