نکته نیکو(19)

رنگ خدا

     صبغة الله و من احسن من الله صبغة و نحن له عابدون(بقره/138)

      واژه صبغه در فارسی به معنی رنگ است و رنگ خدا یعنی بروز ایده و یا انجام عملی بر اساس اراده ی الهی. چرا که فطرت آدمیان منطبق بر فطرت خداست.(روم/30)  فلسفه ی تمامی احکامی که در اسلام و دیگر ادیان الهی بدان اشاره شده؛ متضمن ارتباط انسان با خدا است. بنابراین رنگ خدا یعنی خدامحوری در اندیشه و انجام امور به گونه ای که آنها را در راستای اراده ی الهی تصویر کنیم.

     مسلما سرچشمه ی این ارتباط در فقر و قصور ذاتی آدمی و غنای مطلق خدا نهفته است. موجود فقیر و کم مایه راهی ندارد جز آن که به معبود و معشوق کامل رجوع نماید. چرا که معلول و مخلوق از علت خود شکل گرفته و در بقا نیازمند افاضه ی وجود از جانب معشوق است و اصل سنخیت اقتضای رابطه ی دائم و مستمررا به اثبات می رساند.

      زمخشری در تفسیر کشاف گوید: مراد از رنگ خدا بی رنگی است. و بی رنگی تنها رنگ زمینه ای است که رنگ های مختلف را پذیراست یعنی بی صورتی خدا در صورتگری افکار و اعمال آدمیان جلوه گر می شود.