کتابداران نمونه

هر فردی که با کتاب و کتابخانه حشر و نشری دارد؛ باید سه خصیصه ی کتاب دانی و کتاب دوستی و کتاب خوانی را سرلوحه ی زندگی خود قرار دهد. قاعده ی بازی آگاهانه و عاشقانه در این عرصه آن است که کتابدار در مرحله ی نخست با مطالعه ی کتاب بر دانش خویش بیافزاید. و از این کار لذت ببرد. در مرتبه ی دوم با افزایش دانش به کتاب به عنوان یک عنصر دانش افزا عشق بورزد و آن را بستاید. در مرحله ی نهایی به حسب انتخاب موضوع پژوهش، نسبت به خواندن کتاب هایی که او را به مقصد نزدیک می کنند؛ همت گمارد.

حاصل گذر از این سه مرحله را می توان در رفتار و گفتار کتابداران به وضوح مشاهده نمود. به گونه ای که هر فردی که با آنها همنشین شود؛ متوجه وجود این عناصر شده و به خواندن کتاب ترغیب می شود.

اما اگر کسی کتابداری را به عنوان شغل انتخاب کرده است؛ دسترسی به مراحل سه گانه برایش امکان پذیر نیست. و آسیب هایی شغلی مانع از رسیدن به مقصود می شود. شخصیت های بزرگی چون احمد منزوی، ایرج افشار، پوری سلطانی، کامران فانی و کامیار عابدی بیش از آن که یک کتابدار باشند یک کتاب شناس به تمام معنا بودند.