بوی رمضان

     ماه رمضان با همه ی زیبایی هایش از راه می رسد. نزول قرآن کریم در شب های قدر، نزول برکات آسمانی بر مؤمنان، کمک رسانی به یتیمان و مستمندان، عطرآگین شدن فضای اجتماع از بوی خوش معنویت و هدایت، تلاوت قرآن مجید در محافل و مساجد، خواندن دعاهای روزانه ی رمضانی، سحرهای جاودانه و مناجات های حضرت علی(ع)، نیمه شب های قدر به یاد ماندنی، صبح های با نماز و نیایش، ظهرهای پرپند و وعظ، عصرهای انتظار، غروب های افطار، تشنگی های ماندگار و نوجوانان روزه دار، همه و همه از نمونه های زیبا و معنادار پرفیض رمضان اند.

      انسان ها در ماه رمضان از نظر تقوا تقویت می شوند. بزهکاران و مجرمان در این ماه کمتر سراغ زشتی ها می گیرند و روزه داران در این ایام بیشتر به خودسازی، همت می گمارند و انسان های غیرروزه دار هم سعی می کنند یواشکی بخورند و بنوشند.

     در هر صورت بوی رمضان می آید و آنانی که شامه ی قوی و معنوی دارند به استقبال آن می روند. در این فضای کرونایی هر چند برنامه های مذهبی، فردی می شوند اما با کمک به دیگران و یاری رسانی به مستمندان می توان به کار جمعی هم دل سپرد.