نکته نیکو(30)
نکته نیکو(30)
مقدمه
در ماه رمضان سال گذشته هر روز یک آیه را انتخاب و اندکی پیرامون آن به حسب مراجعه به تفاسیر توضیح دادم. امسال، همان روال را ادامه می دهم امید که معرفتمان، قرآنی شود.
أَنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَأَحْسِنُوا ۛ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ(بقره/195)
آیه ی شریفه پس از جهاد در راه خدا ذکر شده است و بیانی از انفاق اموال در جهاد را تداعی می کند. مومنان را به پرداخت هزینه ی جنگ ترغیب کرده تا هر فردی به حسب ظرفیت وجودی خود در این امر مشارکت نماید.
اما جمله ی وسط آیه (لاتلقوا بایدیکم الی التهلکه) به معانی مختلف حمل شده است. مرحوم طبرسی چهار معنا در مورد مراد آن آورده است(1) اولین معنایی که به ذهن تبادر می کند، هلاکت نفس به دست خود با ترک انفاق بنا به اقتضای مفاد آیه و دومین معنا پرهیز از ارتکاب معاصی یا یأس از مغفرت خداوند است. علامه طباطبایی ضمن تأیید معنای اول از طبرسی می نویسد: کلام مطلق است و از هر گونه افراط و تفریط که موجب هلاکت می شود نهی می کند(2) اما غالب مفسران معاصر آن را دلیلی بر حرمت خودکشی گرفته اند. عارفان از این جمله، فرو رفتن در معاصی و بی حرمتی به فرامین الهی را فهم کرده اند. مرحوم شیخ جعفر شوشتری از وعاظ مشهور نجف در کتاب المواعظ یا چهارده مجلس، تهلکه را به معنای گناه دانسته و آیه را در مقام پرهیز از گناهان توجیه می کند.
1-مجمع البیان ج1 ص 516
2- المیزان ج2 ص 64
نکته نیکو(30)
مقدمه
در ماه رمضان سال گذشته هر روز یک آیه را انتخاب و اندکی پیرامون آن به حسب مراجعه به تفاسیر توضیح دادم. امسال، همان روال را ادامه می دهم امید که معرفتمان، قرآنی شود.
أَنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَأَحْسِنُوا ۛ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ(بقره/195)
آیه ی شریفه پس از جهاد در راه خدا ذکر شده است و بیانی از انفاق اموال در جهاد را تداعی می کند. مومنان را به پرداخت هزینه ی جنگ ترغیب کرده تا هر فردی به حسب ظرفیت وجودی خود در این امر مشارکت نماید.
اما جمله ی وسط آیه (لاتلقوا بایدیکم الی التهلکه) به معانی مختلف حمل شده است. مرحوم طبرسی چهار معنا در مورد مراد آن آورده است(1) اولین معنایی که به ذهن تبادر می کند، هلاکت نفس به دست خود با ترک انفاق بنا به اقتضای مفاد آیه و دومین معنا پرهیز از ارتکاب معاصی یا یأس از مغفرت خداوند است. علامه طباطبایی ضمن تأیید معنای اول از طبرسی می نویسد: کلام مطلق است و از هر گونه افراط و تفریط که موجب هلاکت می شود نهی می کند(2) اما غالب مفسران معاصر آن را دلیلی بر حرمت خودکشی گرفته اند. عارفان از این جمله، فرو رفتن در معاصی و بی حرمتی به فرامین الهی را فهم کرده اند. مرحوم شیخ جعفر شوشتری از وعاظ مشهور نجف در کتاب المواعظ یا چهارده مجلس، تهلکه را به معنای گناه دانسته و آیه را در مقام پرهیز از گناهان توجیه می کند.
1-مجمع البیان ج1 ص 516
2- المیزان ج2 ص 64