نکته نیکو(42)

يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَمَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ.(بقره/269)

    در قرآن کلمه ی حکیم هم برای خدا و هم در مورد قرآن و همچنین بر لقمان اطلاق شده است. بنابراین حکمت در باره ی خداوند عبارت است از شناخت و ایجاد اشیا در نهایت استواری و در مورد قرآن بیان صفات الگوپذیر و نسبت به انسان عبارت است شناخت موجودات و انجام امور نیک(راغب اصفهانی) بر اساس تفاسیر، حکمت امری الهی و یقیینی و مانند وجود دارای مراتب است. از این رو انسان ها به مرتبه ای از یقیین که در اختیار دارند، می توانند دارای مرتبه ای از حکمت باشند.