بداهه موشّح*
( استاد عباس فضلی زنده باد):
سروده ی: راشدانصاری

ای نویسنده و پژوهشگر
سبزاندیش معرفت گستر

تابش آفتاب دانش دین
آفرین ها تو را ز روی یقین

دلت آکنده از محبت دوست
عافیت خواه از برای تو اوست

با تو در فتح قلّه های علوم
ای نبوده ز فیض حق محروم

سرفرازانه راه پیمودیم
فارغ از فکرِ منحرف بودیم

ضمن درک حقایق موجود
لغزش از ما به هیچ وجه نبود

یاد و نام تو تا ابد باقی ست
زندگانیت شرح مشتاقی ست

نور ایمان تو را به دل باشد
دل نه دریای متّصل باشد

هست دریات وصل اقیانوس
به خدا ، کوست اصل اقیانوس

از تو «خالو» به زندگانیِ خویش
دارد انواع فیض بیش از پیش

پی نوشت:
* موشّح یکی از آرایه‌های ادبی در شعر است که با کنار هم قرار دادن حرف اول ابیات نام یا لقب شخصی است که شعر تقدیم ایشان شده است: «استاد عباس فضلی زنده باد»