شُکری دوباره

صبح روز جمعه پس از ادای فریضه و قرآن خوانی به امید آینده ای سرشار از ایمان و تلاش، این یادداشت را می نگارم. بیش و پیش از هر چیز خدای بزرگ را سپاسگزارم که به من قدرت صبوری در برابر ناملایمات و مشکلات و انتظارات عطا کرده است.
ثانیا در این فرصت صبورانه، خداوند را شکری دوباره می نهم که به من توان مطالعه و جستجو در علوم خصوصا عرفان را داده است، تا روند فراگیری دانشم تدوام یابد. یعنی آنچه می خواهم، بیاموزم و به تکمیل داده ها بپردازم. زیباتر این که گاه ابزار آنچه در آموختنم تأثیر دارد، به صورت اتفاقی در اختیارم قرار می دهد.
از باب نمونه در جستجوی مدرکی در یادبود پروفسور نیکلسون(م.1324/1945) بودم. جالب است آن را در کتابخانه ی مدرسه ی ابتدایی بهار در بهارستان اصفهان در کتاب «نامه فرهنگستان» که به اهتمام عبدالکریم جُربزه تهیه شده بود، یافتم. سراسیمه تمام آن چهار سخنرانی را خواندم و مطالبی را یادداشت کردم، تا بتوانم اطلاعات خود را در مورد زندگینامه ی این شخصیت تکمیل نمایم.
خدایا این را از عنایات و توفیقات تو ارزیابی می کنم و امیدوارم همواره بقیت عمر را در این راستا گام بردارم و از گناهان و پوچی ها برحذر باشم.