خبر گزاری مهر
۱- نظرتون رو در مورد استفاده از لباس بومی به عنوان حجاب کامل و محلی استفاده کرد ؟

۲- برای تقویت حجاب و عفاف در بین جوانان چه برنامه هایی باید اجرایی شود ؟

۳- دستگاههای فرهنگی چه اقداماتی باید در راستای تقویت حجاب و عفاف با محوریت لباس بومی انجام دهند ؟

۴- آیا دستگاهها ی فرهنگی در امر حجاب و عفاف در استان موفق عمل کرده اند ؟ توضیح بفرمایید

1- مقدمتا عرض می کنم که حجاب در جامعه ی امروز ایران نه فقط یک مشکل حکومتی بلکه یکی از درگیری های ذهنی و فرهنگی خانواده ها هم هست. البته من بر این باورم که کاش به جای این همه تکیه بر این موضوع به اموری که برای زندگی عادی مردم ضروری است تأکید می شد. در هر صورت گفتگو و طرح پرسش در این باره می تواند منجر به راه حل های اساسی شود. تک اندیشی در این باره ما را با مشکلات بیشتری مواجه می کند. همه ی گروه ها و طبقات باید حق اظهار نظر در این باره داشته باشند و از تک صدایی و انجماد فکری پرهیز کرد.

اما در مقام پاسخ به پرسش اول باید گفت که پوشش محلی از گذشته ی تاریخ ایران تاکنون مد نظر اقوام و اقلیت های مختلف بوده است. و ماندگاری لباس های محلی به رغم تحولاتی که در جوامع مدرن اتفاق افتاده است، دلیل بارزی بر استقبال مردم ایران از این پوشش است.

به نظر می رسد این پوشش با تنوع در رنگ و متناسب با فضای جغرافیایی مناطق مختلف کشور خصوصا مناطق جنوب و تغییر مدل به حسب مراسم متفاوت، کارکرد بهتری داشته است. بنابراین استفاده از لباس بومی نه فقط مطلوب بلکه امری ضروری و لازم است.

2- تصور می شود جوانان امروزی خیلی تابع شرایط عمومی نیستند و از طرفی پافشاری بر یک امر فرهنگی گاه پاسخ منفی به دنبال دارد. از این رو لازم است با مشورت خود جوانان امورشان را سامان داد. البته در طرح مبانی کلی نباید کوتاهی کرد ولی برنامه های جزیی را باید به خود آنها واگذار کرد.

3- استفاده از تجربیات بزرگان قوم و گفتگو با آنها در جهت ارائه ی راه حل های اساسی، اولویت اول دستگاه های اجرایی است. برگزاری کنگره ها و نشست های علمی و پژوهش های میدانی نیز بسیار اثرگذار است. در مرحله ی سوم می توان از هنرمندان و خیاط ها برای تهیه مدل های لباس و پوشش های مناسب، کمک گرفت.

4- در محیط هایی چون بندرعباس به علت نگاه مذهبی و سنتی، این امر توسط خود مردم صورت می گیرد. اما موفقیت دستگاه های فرهنگی، با توجه به مهاجرپذیر بودن استان، کمتر محسوس است. این ادارات باید بیشتر وقت کاری خود را مصروف مهاجران کنند و برای سلایق مختلف راه چاره ای ارائه دهند. برگزاری جشن های فرهنگی به مناسبت های گوناگون تا حدودی می تواند کمکی به حل این مسئله باشد.